Sa'yong mga tingig,

muli mo akong pinangiti

Sa'yong pagtawa,

puso ko'y muling sumigla

Sa'yong mga kuwento,

humihiling na orasa'y di na huminto

Mundo ko'y mas lalong sumaya,

Sa munting oras na ika'y nakausap.

-Seapoetica

I dedicate this to my friend. Matagal na panahon since nung nakausap ko cya.

Salamat B.

Pilit ibinabaon ng kahapon

Ang matamis nating pagsasama

Binabalot ng malungkot na katotohanan

Alaalang di pinaghihilom ang sugat sa aking puso

Di ko pa kayang limutin ka

Di ko pa kayang imulat ang aking mga mata sa katotohanan na wala rin lang patutunguhan

Di ko pa kayang sabihin na hindi na kita mahal na walang luhang kasama at sakit na nadarama

Kasama ng aking pighati ang pagpatak ng aking luha na ikaw ang tanging sanhi

Di mawari kung kailan ako magtitiis sa karimlan ng aking pag.iisip na siyang puno ng iyong imaheng paulit ulit tumatakbo at di humihinto..

Huling hiyaw sa hangin.

Ang huli kong pagsamo.

Tumigil ang aking mga luha na may bahid ng kalungkutan.

Puso koy muling naghilom.

Handa ng lumaban at bumangon ulit.

At sa aking muling pagmulat.

Aking mga labi tumaghoy sa hangin...

"Kaya ko nang limutin ka"

-Seapoetica

Baka pwede ka ng lumisan sa aking isipan, kung patuloy mo lang rin akong sinasaktan.

Sa mga alaala na iyong iniwan,

Sa mga pagkakataon ako'y di mo pinahalagahan.

Baka pwede ka ng lumayo ng tuluyan sa aking landas,

Ubos na ako sa pagmamahal na iyo lamang winaldas.

Baka pwede na 'kong ulit makapagsimula at lumaban,

Para naman tuluyang humilom ang puso kong sugatan.

-Seapoetica

Pagmamahal aking binigay ng sobra²,

Ngunit aking natatanggap ay tira².

Sa puntong iyon narealize ko na, bakit pa natin sasayangin ang ating oras, panahon, efforts, at pagmamahal para sa isang tao, kung di naman tayo kayang ipaglaban o pahalagahan man lang.

Sorry, pero natauhan na ako sa buong katotohanan na kung mahal ka talaga niya handa siyang ipaglaban at pahalagan ka.

Handa siyang ipadama sayo na ika'y karapatdapat at sapat.

Yung tipong mamahalin ka ng buo at hindi kailanman ipapadama sa'yo na isa ka lang sa mga opsyons niya.

Laging tatandaan na ikaw ay sapat at karapatdapat sa pagmamahal na tunay at wagas.

Yung tipong kahit wala ka man sa kanyang tabi or paningin, panigurado ikaw at ikaw lang ang mamahalin.

Habang siya ang aking kayakap,

Puso ko'y ikaw parin ang hanap.

Habang siya ang aking katabi,

Ako'y nangungulila sa'yong mga labi.

Sa tuwing siya ang aking kahalik,

Hinihiling ng puso na ika'y bumalik.

Inaamin ko na ako'y nagkamali,

Mahal kita pero siya ang aking pinili.

Di ko maitatanggi na ako'y nabulag,

Nasilaw sa tukso at ako'y naging duwag.

Pinagsisihan na ika'y aking nasaktan,

At tanggap ko narin ang parusa na kapalaran.

Pagmamahal na akin lang sinayang,

Tunay na pagmamahal na di ko na muling masisilayan.

Aanhin ko pa ang paghiling sa bituin,

Kung di rin lang ika'y magiging akin.

Aanhin ko pa ang pagbulong sa hangin,

Kung di rin lang ako ang iyong pipiliin.

Aanhin ko pa 'tong tula na para sa iyo,

Kung gusto mo rin lang lumayo.

Aanhin ko pa 'tong nararamdaman,

Kung sa huli ako lang din ang masasaktan.

Aanhin ko pa 'tong ating mga larawan,

Kung pipiliin ko rin lang na ika'y pakawalan.

Aanhin ko pa 'tong aking puso na ikaw lang ang inaasam,

Kung sa huli mas pinili mong magpaalam.

Di maipikit ang aking mga mata,

Puno ng takot at mga pangamba.

Gabi-gabiy lumuluha sa buwan,

Na sana'y pawiin aking kalungkutan.

Puso ko'y nalulunod sa sariling poot, habang ako'y nakabalot sa sariling kumot.

Umiiyak pero di kayang sumigaw,

Sa kadiliman ako'y mag-isang naliligaw.

Naninikip aking dibdib sa bawat paghinga,

Oh Diyos! Pakiusap, ako ay iyong isalba.

Maawa po kayo sa akin mahal kong Ama,

Damayan niyo po ako sa aking pag-iisa.

Bigat ng puso koy biglang naibsan,

Hanging bumubulong aki'y pinakinggan.

Anak, nandito lang ako at di ka pababayaan.

Di ka mag-iisa kailanman,

Pagkat sasamahan kita kahit ika'y nasa kawalan.

Sa aking piling ikaw ay proprotektahan,

Tahan na aking anak, at ako'y iyong sandalan.

-Seapoetica

Sa panaginip ika'y na hagkan,

Oras ay tumakbo ng dahan-dahan.

Di makapaniwala na ika'y nasa 'king isipan,

Akala ko'y tuluyan na kitang binitawan.

Di parin ako pinapakawalan,

Ng matamis nating nakaraan.

Mga labing pinagtapo ng saglit,

Ako'y nahuhulog sa'yo ng paulit-ulit.

Paibig ko sayo'y muling nanumbalik.

Pag naalala ang matamis mong halik.

Pinipilit ng puso kong muling ibalik,

Ang isip ko'y gulong gulo at di na matahimik.

Tunay ba ito or isa bang ilusyon?

Mga alaala or nakaimprentang Imahinasyon?

Dapat bang paibig nati'y muling pagbigyan?

O dapat ba nating ibaon itong nararamdaman sa kawalan?

Tunay na nararamdaman dapat bang muling buksan?

Para bang di na natatakot na muling masaktan.

Handang sumugal sa pag-ibig na walang kasiguraduhan.

Basta magmamahal lang kahit di mo man suklian.

Mahirap mang sabihin,

Ngunit kailangan ng aminin.

Mga nakatagong damdamin,

Na binulong ko na lang sa hangin.

Umaasang sa iyo'y makarating,

Ang aking pagsamo sa mga bituin.

Kung saan ka man dadalhin,

Dalangin ng puso ko sana iyong dinggin

At ako naman ang iyong piliin.

-Seapoetica

Matinding sakit ang bumabalot sa aking puso't isip.

Umiiyak gabi-gabi habang yakap ang basang unan ng mahigpit.

Naiisip‐-

Mga nakaraang dati'y masaya, ngayo'y tinabunan na ng pait at pighati,

Paulit-ulit kong naiisip itong masaklap na sinapit.

Mga palaisipang animo'y nakaukit,

di ako karapatdapat,

At di ako kailanman magiging sapat.

Di ko kayang pigilan ang puso kong labis na naghihinagpis,

Nagmamakaawa kay Bathala na pawiin ang sakit ng mabilis.

Kirot ay napawi at luha'y tumahan.

Nakaidlip na puno ng luha sa yakap kong

unan.

Lumuwag ang aking pakiramdam,

Ang puso kong unting-unti naghihilom.

Sa pagtahan nito'y umaasang tunay na pagmamahal din aking masisilayan.

-Seapoetica

Patawad sa mga pagkakataong ako'y nawala,

Inuna ang sarili nung ako'y iyong binalewala.

Patawad kung nauna akong sumuko,

Di ko na alam kung san pa 'to tutungo.

Patawad kung di ko na kinaya ang sakit,

Puso kong pagod na sa iyong pananakit.

Patawad kung di ko na natupad ang dati nating pangako,

Pagod na ang utak ko sa kakatanong

kung mahal mo pa ba ako?

Patawad kung kusa na akong aalis,

Mas pipiliin kong masaktan ng labis-labis.

Patawad kung ako'y magiging makasarili sa iyong paningin,

Mas pipiliin kong ika'y palayain dahil alam kong puso mo'y may iba ng umaangkin.

--Seapoetica

Tulog koy mahimbing,

Kapag ikaw ang kayakap sa dilim.

Mga pagod ko'y napapawi,

Makita ka lang ngumiti.

Maswerteng pinagbigyan ni bathala,

Ang palaging hiling ko sa mga tala.

Na masilayan ang sa aki'y tinadhana,

Labis ang aking tuwa at di makapaniwala.

Sa aking pagdilat mula sa aking pag-idlip,

Di rin ako makapaniwala na ito'y isa lamang magandang panaginip.

-Seapoetica

Sumasabay sa alon ng bawat talata,

Minumulat tayo sa bawat kabanata.

Binalot man ng kadiliman ang ating isip,

Lulunorin naman tayo habang nakaidlip.

At sa huling pagpatak ng luha sa karagatan,

Di masisi kung ako'y natauhan at tuluyang lumisan.